Als je jong bent, lijkt het je fantastisch om ouder te worden. Als je ouder bent, lijkt het je fantastisch om jonger te zijn. Aan dit cliché komt 3 jaar geleden abrupt een einde als ik "mijn" zonnebloemoma leer kennen. Het zonnebloemomaatje is een inmiddels 93-jarige dame uit het bruisende Buitenveldert die slecht ziet en hoort en, jawel, oud is. Zodoende komt ze in aanmerking voor een "bezoekvrijwilligster" van de Zonnebloem. Ondergetekende dus.
Op een mooie lentemorgen stap ik haar luxueuze appartementencomplex binnen - Zonnebloemoma is een dame op stand - en maak ik kennis met een hippe 90-jarige dame met een flitsende zonnebril met gekleurde glazen. En... wég is mijn "ideaalbeeld" van een zielige, eenzame dame die van de wereld is afgesloten door haar lichamelijke ongemakken en die zich ongetwijfeld gewillig zou laten vertroetelen door mijn goede bedoelingen. De levendige 90-jarige tegenover mij vertelt honderduit over haar reis die ze kort daarvoor in haar eentje naar Zuid-Frankrijk gemaakt heeft. Ik vraag me af waarvoor ze eigenlijk een bezoekvrijwilligster aangevraagd heeft. Maar al snel wordt duidelijk dat de zonnebloemoma zeer slecht ziet, en op de vrijdagochtenden goed een mobiel paar ogen kan gebruiken om de krant of de door haar zeer gewaardeerde Elegance te lezen.
Al snel worden de zonnebloemoma en ik een goed team. Elke vrijdag om half 10 bel ik bij haar aan, waarbij ze me steevast niet verstaat door de intercom, en aan de camera die haar tot hulp zou moeten zijn heeft ze ook weinig steun. "Wie is daar?" vraagt ze dan, waarna ze direct de deur open laat gaan. Ik vraag me al drie jaar af wat er gebeurt als er op vrijdagmorgen half 10 een persoon met minder goede bedoelingen aanbelt. Ik duw de gedachte ook snel weer weg, evenals de gedachte dat ze de deur ook wel eens níet meer open zal kunnen doen, ze is inmiddels toch ver voorbij de 90 jaar... Nee, niet aan denken, en genieten van de momenten dat we de vrijdagmorgen met elkaar delen.
En genieten doe ik van deze zonnebloemoma. Onder het mom van "we lezen samen de krant" bespreken we iedere week de nieuwtjes (klein- en achterkleinkinderen zijn haar favoriete onderwerp), haar gezondheid (bij mij iets minder favoriet), de politiek, literatuur en... Mode. Het zonnebloemomaatje kan me ongevraagd maar op heel hilarische wijze als een ware fashionista van stylingadvies voorzien: "laat me eens zien, wat draag je vandaag eigenlijk? Heb je nou gríjs aan? Maar weet je dan niet dat felle kleuren dit voorjaar in de mode zijn? Grauwe kleuren zijn hélemaal uit". Goed... Mij is zojuist de modeles gelezen door een 90-jarige. Ik kan een glimlach niet onderdrukken om zoveel pit en gevoel voor tijdsgeest op haar hoge leeftijd.
Soms staat ze op om me een demonstratie te geven van haar nieuwste golftechnieken. Ze kan alleen nog golfen met een fluorescerende bal en iemand die haar vertelt waar de bal ligt, maar dat mag haar golfpret niet drukken. Ze staat middenin de kamer met een denkbeeldige club in haar handen en geeft me tips alsof zíj de kwieke twintiger is die een bejaarde van in de 90 uit haar luie stoel probeert te krijgen. "Je pakt de club dus zo, nee zó zeg ik toch! En dan beweeg je soepel mee, nee, je moet méér indraaien". Ik doe alsof ik het licht in golfland heb gezien waarna ze tevreden in haar stoel gaat zitten. "Je mag wel een keer met me meelopen naar de club hoor", belooft ze me.
De grootste hilariteit brengt ze me met haar dansdemonstratie op de deurmat. Het afscheid nemen na de 1,5 uur "krant lezen" is inmiddels ook al drie jaar haar favoriete moment om de meest ingewikkelde belevenissen uit de doeken te doen, zo vlak voor het weggaan. Ze vertelt me dat ze op een feestje is geweest waar de "jongeren" hun dansstijl aan haar hebben gedemonstreerd. "Nou" vertelt ze me al swingend, "je moet dus met je heupen bewegen, ja zo dus, en toen stond ik zo te dansen, heerlijk toch? Hoe heet nou eigenlijk die moderne muziek van jullie ook alweer?"
De rest van het weekend kan ik een brede glimlach niet meer onderdrukken, het beeld van het swingende omaatje blijft op mijn netvlies en het plezier dat ze aan haar dagelijkse - in mijn en menig ogen "oude" - leven beleeft is inspirerend. En ineens lijkt het me óók fantastisch om oud te zijn.
Op een mooie lentemorgen stap ik haar luxueuze appartementencomplex binnen - Zonnebloemoma is een dame op stand - en maak ik kennis met een hippe 90-jarige dame met een flitsende zonnebril met gekleurde glazen. En... wég is mijn "ideaalbeeld" van een zielige, eenzame dame die van de wereld is afgesloten door haar lichamelijke ongemakken en die zich ongetwijfeld gewillig zou laten vertroetelen door mijn goede bedoelingen. De levendige 90-jarige tegenover mij vertelt honderduit over haar reis die ze kort daarvoor in haar eentje naar Zuid-Frankrijk gemaakt heeft. Ik vraag me af waarvoor ze eigenlijk een bezoekvrijwilligster aangevraagd heeft. Maar al snel wordt duidelijk dat de zonnebloemoma zeer slecht ziet, en op de vrijdagochtenden goed een mobiel paar ogen kan gebruiken om de krant of de door haar zeer gewaardeerde Elegance te lezen.
Al snel worden de zonnebloemoma en ik een goed team. Elke vrijdag om half 10 bel ik bij haar aan, waarbij ze me steevast niet verstaat door de intercom, en aan de camera die haar tot hulp zou moeten zijn heeft ze ook weinig steun. "Wie is daar?" vraagt ze dan, waarna ze direct de deur open laat gaan. Ik vraag me al drie jaar af wat er gebeurt als er op vrijdagmorgen half 10 een persoon met minder goede bedoelingen aanbelt. Ik duw de gedachte ook snel weer weg, evenals de gedachte dat ze de deur ook wel eens níet meer open zal kunnen doen, ze is inmiddels toch ver voorbij de 90 jaar... Nee, niet aan denken, en genieten van de momenten dat we de vrijdagmorgen met elkaar delen.
En genieten doe ik van deze zonnebloemoma. Onder het mom van "we lezen samen de krant" bespreken we iedere week de nieuwtjes (klein- en achterkleinkinderen zijn haar favoriete onderwerp), haar gezondheid (bij mij iets minder favoriet), de politiek, literatuur en... Mode. Het zonnebloemomaatje kan me ongevraagd maar op heel hilarische wijze als een ware fashionista van stylingadvies voorzien: "laat me eens zien, wat draag je vandaag eigenlijk? Heb je nou gríjs aan? Maar weet je dan niet dat felle kleuren dit voorjaar in de mode zijn? Grauwe kleuren zijn hélemaal uit". Goed... Mij is zojuist de modeles gelezen door een 90-jarige. Ik kan een glimlach niet onderdrukken om zoveel pit en gevoel voor tijdsgeest op haar hoge leeftijd.
Soms staat ze op om me een demonstratie te geven van haar nieuwste golftechnieken. Ze kan alleen nog golfen met een fluorescerende bal en iemand die haar vertelt waar de bal ligt, maar dat mag haar golfpret niet drukken. Ze staat middenin de kamer met een denkbeeldige club in haar handen en geeft me tips alsof zíj de kwieke twintiger is die een bejaarde van in de 90 uit haar luie stoel probeert te krijgen. "Je pakt de club dus zo, nee zó zeg ik toch! En dan beweeg je soepel mee, nee, je moet méér indraaien". Ik doe alsof ik het licht in golfland heb gezien waarna ze tevreden in haar stoel gaat zitten. "Je mag wel een keer met me meelopen naar de club hoor", belooft ze me.
De grootste hilariteit brengt ze me met haar dansdemonstratie op de deurmat. Het afscheid nemen na de 1,5 uur "krant lezen" is inmiddels ook al drie jaar haar favoriete moment om de meest ingewikkelde belevenissen uit de doeken te doen, zo vlak voor het weggaan. Ze vertelt me dat ze op een feestje is geweest waar de "jongeren" hun dansstijl aan haar hebben gedemonstreerd. "Nou" vertelt ze me al swingend, "je moet dus met je heupen bewegen, ja zo dus, en toen stond ik zo te dansen, heerlijk toch? Hoe heet nou eigenlijk die moderne muziek van jullie ook alweer?"
De rest van het weekend kan ik een brede glimlach niet meer onderdrukken, het beeld van het swingende omaatje blijft op mijn netvlies en het plezier dat ze aan haar dagelijkse - in mijn en menig ogen "oude" - leven beleeft is inspirerend. En ineens lijkt het me óók fantastisch om oud te zijn.
Prachtig, meeslepend Blog-debuut van Marjolijn Prijs! Je zorgt voor rillingen mop, heerlijk :-)
BeantwoordenVerwijderenthanks pop!!
BeantwoordenVerwijderen